Εσείς κάνατε LIKE στο Fan Page μας?

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ


ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ Εκτύπωση E-mail

Οδηγός ενημέρωσης και προστασίας

Τι είναι η παιδοφιλία και ποιος είναι παιδόφιλος;

Παιδόφιλοι είναι οι έφηβοι* (αγόρια και κορίτσια) και οι ενήλικες (άνδρες και γυναίκες) που έλκονται σεξουαλικά από παιδιά που βρίσκονται μέχρι και πριν την εφηβεία.

Ορισμένοι παιδόφιλοι έλκονται μόνο από κορίτσια, άλλοι μόνο από αγόρια, και άλλοι πάλι είτε από παιδιά είτε από εφήβους είτε από ενήλικες.

Η παιδοφιλία εντοπίζεται ανά την υφήλιο, σε όλα τα περιβάλλοντα, ανεξαρτήτως οικονομικού και μορφωτικού επιπέδου ή θρησκείας.

Κανείς δεν επιλέγει να γίνει παιδόφιλος και η πλειονότητα των παιδόφιλων δεν προβαίνει ποτέ σε κακοποίηση κάποιου παιδιού.

Κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τις φαντασιώσεις του, είναι όμως υπεύθυνος για τις χειρονομίες και τις πράξεις του. Οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη εμπλέκει παιδιά απαγορεύεται: απαγορεύεται να λέει κάποιος σε ένα παιδί ότι είναι ερωτευμένος μαζί του, να του λέει ερωτόλογα, να του δείχνει πορνογραφικές εικόνες ή τα γεννητικά του όργανα ή να ζητάει απ’ το παιδί να του δείξει τα δικά του, να το κοιτάει όταν αυτό γδύνεται, να το χαϊδεύει, να αγγίζει τα γεννητικά του όργανα, τα οπίσθια και το στήθος, να το παίρνει στα γόνατά του ενώ βρίσκεται σε στύση, και άρα να του επιβάλλει τη δική του σεξουαλική επιθυμία…

Θεωρείται η κοινωνία μας, που ερωτικοποιεί τα παιδιά, παιδοφιλική;

Η κοινωνία μας δε θα έπρεπε ούτε να ερωτικοποιεί τα παιδιά (καλλιστεία, σέξι ρούχα ή μακιγιάζ για μικρά κορίτσια κτλ.) ούτε και να «παιδικοποιεί» τους ενήλικες (προεφηβικοί σωματότυποι, απουσία τριχοφυΐας κτλ.).

Απαλείφοντας τις διαφορές μεταξύ των γενεών, η κοινωνία μας εμποδίζει παιδιά και ενήλικες να έχουν τη θέση που τους αναλογεί, και αυτό προκαλεί μία σοβαρή σύγχυση που συχνά είναι η γενεσιουργός αιτία των σεξουαλικών επιθέσεων με θύματα παιδιά.

Ένα κοριτσάκι που έχει ντυθεί σαν σέξι γυναίκα προκαλεί στον καθένα μια δυσφορία. Αν προκαλέσει σεξουαλική διέγερση, αυτό θα πρέπει να προβληματίσει: έχετε πάντα κατά νου ότι το μόνο που προσπαθεί να κάνει αυτό το κοριτσάκι είναι να μιμηθεί τους μεγαλύτερους, αλλά παραμένει παιδί. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει σεξουαλική πρόθεση ή πρόσκληση εκ μέρους του στον τρόπο που ντύνεται ή συμπεριφέρεται.

Τι σημαίνει «σεξουαλική κακοποίηση»;

Από τη στιγμή που κάποιος επιβάλλει τη σεξουαλική του επιθυμία σε κάποιον άλλο, τότε μιλάμε για κακοποίηση. Σε όλα τα είδη κακοποίησης, υπάρχει πάντα κατάχρηση εξουσίας και συχνά κατάχρηση εμπιστοσύνης, αφού ο δράστης συχνά επιτίθεται σε κάποιον πιο ευάλωτο από εκείνον.

Το παιδί δεν είναι σε θέση να δώσει τη συγκατάθεσή του για μία σεξουαλική σχέση, αφού δε γνωρίζει ακόμα τι σημαίνει κάτι τέτοιο – και δεν πρέπει να το γνωρίζει.

Το να εξαναγκάσει κάποιος ένα παιδί σε μια σεξουαλική δραστηριότητα, ακόμα και όταν αυτό γίνεται με το προκάλυμμα του παιχνιδιού, σημαίνει ότι μετατρέπει αυτό το παιδί σε αντικείμενο της ικανοποίησης της δικής του ενήλικης (!) ή εφηβικής επιθυμίας, και κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο.

Μπορεί κάλλιστα κάποιος να διαπράξει σεξουαλική κακοποίηση χωρίς σωματική επαφή (μέσω παρενόχλησης, grooming, επιδειξιμανίας κτλ.) ή με σωματική επαφή (φιλιά, χάδια, θωπείες, συνουσία κτλ.). Σε όλες τις περιπτώσεις πρόκειται για σεξουαλική κακοποίηση.

Ποιοι είναι οι δράστες;

Πρόκειται για ψυχικά διαταραγμένους άνδρες ή γυναίκες που αισθάνονται συχνά ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τις σεξουαλικές ορμές τους. Συνήθως, αισθάνονται πιο άνετα με τα παιδιά απ’ ό,τι με τους ανθρώπους της ηλικίας τους.

Ο σαδιστής, ο διεστραμμένος, ο χειριστικός και υπολογιστικός δράστης που φανταζόμαστε συχνά, είναι μια πολύ σπάνια περίπτωση. Η μεγάλη πλειονότητα των παιδόφιλων δραστών είναι άτομα τρυφερά και περιποιητικά, που αγαπάνε πραγματικά τα παιδιά. Συχνά, εξάλλου, τυγχάνουν της εκτίμησης και των παιδιών και των γονέων τους, αφού εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Έρευνες που έχουν γίνει γύρω από το θέμα καταδεικνύουν ότι:

-         1 στους 4 δράστες είναι έφηβος κάτω των 18 ετών.

-         1 στους 2 δράστες είναι μέλος της οικογένειας του παιδιού.

-         το 90% των δραστών ανήκουν στο στενό περιβάλλον του παιδιού (σχολείο, εξωσχολική δραστηριότητα, γείτονας, οικογενειακός φίλος, φροντιστής κτλ.)

-         τουλάχιστον το 1/3 των παιδόφιλων δραστών έχουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα σεξουαλικής επίθεσης στην παιδική τους ηλικία. Δεν μπόρεσαν ποτέ να μιλήσουν γι’ αυτό και να λάβουν μια ενδεδειγμένη θεραπεία.

-         στους κατά συρροήν παιδόφιλους δράστες, η πρώτη επίθεση έλαβε χώρα κατά την εφηβεία, αλλά δεν τους επιβλήθηκε τότε καμία ποινή, αλλά ούτε και ακολούθησαν κάποια θεραπεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι μόνο ο συνδυασμός ποινικής καταδίκης και θεραπείας μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής.

Ποια είναι τα θύματα;

Όλα τα παιδιά μπορούν να πέσουν θύματα κάποιου παιδόφιλου.

Παρ’ όλα αυτά, εκείνα που έχουν αφομοιώσει καλά την έννοια των απαγορεύσεων και των κανόνων που αφορούν το σώμα τους ως κάτι εντελώς προσωπικό είναι πιο πιθανό να αναγνωρίσουν ευκολότερα τον δράστη, να έχουν το θάρρος να του πουν «όχι» και να μιλήσουν αμέσως μετά από μία επίθεση ή απόπειρα.

Τα μοναχικά ή απροστάτευτα παιδιά, εκείνα που δεν έχουν σημεία αναφοράς στις σχέσεις τους με τους άλλους ή που δεν έχουν αφομοιώσει τους κανόνες που αφορούν την ιδιωτικότητα του σώματος (π.χ. όταν πρόκειται για οικογένειες με αιμομικτικές τάσεις (βλ. παρακάτω)), είναι ο βασικός στόχος των παιδεραστών.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις μιας σεξουαλικής κακοποίησης στο παιδί;

Πέρα από τις αυτονόητες σωματικές κακώσεις και βλάβες που μπορούν να προκληθούν μετά από βιασμό, το παιδί κινδυνεύει από πολλαπλά ψυχολογικά επακόλουθα, όπως: αίσθημα ενοχής και ντροπής, φόβο, αγωνία, θυμό, απώλεια αυτοπεποίθησης, κατάθλιψη, κρίσεις άγχους, χρόνιοι πόνοι, κοινωνική απομόνωση, καχυποψία απέναντι σε όλους τους εφήβους και/ή ενήλικες, δυσκολίες στις μετέπειτα συναισθηματικές και ερωτικές τους σχέσεις, διαταραχές της μνήμης, της συγκέντρωσης, του ύπνου, του έλεγχου σφιγκτήρων, της πρόσληψης τροφής…

Μία σεξουαλική επίθεση μπορεί επίσης να οδηγήσει το παιδί σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές: απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοακρωτηριασμός, ανορεξία/βουλιμία, εκπόρνευση, παραβατικότητα, ακραίες συμπεριφορές, εθισμός στο αλκοόλ, στα ναρκωτικά, στα φάρμακα, στην πορνογραφία…

Μπορούμε να φιλάμε ένα παιδί στο στόμα;

Καλό είναι να αποφεύγουμε να φιλάμε στο στόμα ένα παιδί, μιας και κάτι τέτοιο αφορά όσους έχουν ερωτική σχέση. Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι οι έφηβοι και οι ενήλικες που έρχονται σε επαφή μαζί του (συμπεριλαμβανομένων και των γονιών του) δεν είναι ερωτικοί του σύντροφοι!

Τι είναι η οικογένεια με αιμομικτικές τάσεις;

Πρόκειται για μια οικογένεια με συγκεχυμένα όρια όσον αφορά τις γενιές, τον ζωτικό χώρο και τους ρόλους των μελών της, και στην οποία δεν υπάρχει επαρκής σεβασμός για την ιδιωτικότητα του σώματος του άλλου. Έτσι, τα παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις διαφορές μεταξύ μικρών και μεγάλων. Υπάρχει σε αυτές τις οικογένειες μια περιρρέουσα αιμομικτική ατμόσφαιρα χωρίς, παρ’ όλα αυτά, πέρασμα στην αιμομικτική πράξη καθεαυτή.

Σε μια τέτοια οικογένεια, η ιδιωτικότητα του σώματος του παιδιού δεν αποτελεί αντικείμενο σεβασμού: το φιλάνε στο στόμα, κάνουν μπάνιο ή ντους μαζί του, το αφήνουν να κοιμάται στο κρεβάτι μαζί με τους γονείς ή με μεγαλύτερους… Η πόρτα της τουαλέτας και των υπνοδωματίων δεν κλείνουν ποτέ, ή π.χ. μπορεί κάποιος να μπαίνει ελεύθερα στο λουτρό όσο κάποιος άλλος κάνει μπάνιο… Σπάνια μπορεί κάποιος να έχει προσωπικά αντικείμενα: ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιεί, χωρίς να ρωτήσει, τα πράγματα του άλλου…

Αυτή η σύγχυση μπορεί να εκθέσει το παιδί σε σκηνές που δεν μπορεί να διαχειριστεί από μόνο του: γύμνια των ενηλίκων, σεξουαλικότητα των γονιών, πορνογραφία… Η ηλικία του παιδιού δε γίνεται σεβαστή και δεν έχει τα σωστά σημεία αναφοράς στις σχέσεις του με τους άλλους. Υπάρχει, λοιπόν, ο κίνδυνος να μην μπορεί να αναγνωρίσει τη σεξουαλική προσέγγιση που επιχειρεί ένας ενήλικας απέναντί του, και έτσι να μην μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του και, στη συνέχεια, να μιλήσει.

Μπορεί ένα παιδί να νιώσει σεξουαλική επιθυμία και απόλαυση;

Η σεξουαλικότητα των παιδιών διαφέρει πολύ από τη σεξουαλικότητα των ενηλίκων, και αυτά τα δύο δε θα πρέπει να συγχέονται και να συναντώνται…

Κατά την ανάπτυξή του, το παιδί ανακαλύπτει το σώμα και το φύλο του, και αντλεί ευχαρίστηση εξερευνώντας και αγγίζοντάς το. Αυτή η φυσιολογική διαδικασία πρέπει να γίνεται όταν το παιδί είναι μόνο του, στον προσωπικό του χώρο. Ένα παιδί δε θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να παρακινείται, να εξαναγκάζεται, να καθοδηγείται ή να γίνεται αντικείμενο παρατήρησης κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ακόμα και με τρόπο γλυκό και τρυφερό…. Ο ενήλικας ή ο έφηβος που προβαίνει σε μία τέτοια πράξη, διαπράττει πολύ σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση, επιβλαβή για τη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού.

Ένα παιδί μπορεί να επιθυμεί μια σεξουαλική σχέση;

Ένα παιδί δεν μπορεί ΠΟΤΕ να επιθυμεί μία σεξουαλική σχέση, επειδή ακόμα δε διαθέτει τις ψυχολογικές και σωματικές δυνατότητες για να βιώσει με πλήρη συνείδηση και επίγνωση μία σεξουαλική εμπειρία. Σε περίπτωση που πει σε έναν έφηβο ή ενήλικα ότι επιθυμεί κάτι τέτοιο ή δεν τολμήσει να πει «όχι», θα το κάνει μόνο για να τον ευχαριστήσει. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δε μιλάμε για επιθυμία του παιδιού.

Πώς πρέπει να αντιδράσουμε μπροστά σε ένα παιδί που προκαλεί σεξουαλικά έναν μεγαλύτερο;

Ένα παιδί μπορεί να έχει αναστατωθεί εξαιτίας κάποιας σκηνής που βίωσε, είδε ή άκουσε, και να προκαλεί έναν έφηβο ή ενήλικα ρωτώντας τον, αγγίζοντάς τον ή ζητώντας του να το αγγίξει σε απόκρυφα σημεία του σώματός του. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί αίτημα για σεξουαλική σχέση εκ μέρους του παιδιού, αλλά είναι μόνο μία ανάγκη του να μάθει ή να επιβεβαιώσει τι του επιτρέπεται και τι του απαγορεύεται. Έτσι, λοιπόν, ο έφηβος και ο ενήλικας πρέπει οπωσδήποτε να θέσει όρια, να υπενθυμίσει απαγορεύσεις και να προστατέψει το παιδί από κάτι οδυνηρό για εκείνο.

 

Πώς να ευαισθητοποιήσουμε ένα παιδί απέναντι στους κινδύνους της σεξουαλικής κακοποίησης;

Ένα παιδί θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιεί τους όρους που αναφέρονται στα μέρη του σώματός του, συμπεριλαμβανομένων των γεννητικών οργάνων: το πέος, το αιδοίο, τα οπίσθια κτλ., με λέξεις που δε φοβάται να προφέρει μπροστά στους ενήλικες. Αυτές οι λέξεις δεν πρέπει να θεωρούνται «βρόμικες», ξεδιάντροπες ή αυθάδεις. Το παιδί πρέπει να μάθει να αναγνωρίζει ποιες περιοχές του σώματός του είναι εντελώς προσωπικές, έτσι ώστε να τις σέβεται τόσο στο δικό του σώμα, όσο και στο σώμα των άλλων.

Το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να μιλήσει στους μεγάλους και ότι οι μεγάλοι είναι διαθέσιμοι να το ακούσουν, και ότι έχει το δικαίωμα να αρνηθεί – ακόμα και σ΄ εσάς τους ίδιους – οποιαδήποτε χειρονομία του προκαλεί πόνο ή φόβο. Πρέπει να μπορεί να εκφράσει τη θλίψη ή τη δυσφορία που αισθάνεται.

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε αν ένα παιδί έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;

Κάποιες ενδείξεις είναι οι εξής:

  • εκχυμώσεις, πόνος και πληγές στα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό και σε άλλα μέρη του σώματός του
  • φλεγμονές στα γεννητικά όργανα και τη στοματική κοιλότητα και επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις
  • σημαντική αύξηση/μείωση του σωματικού βάρους
  • στα μεγαλύτερα παιδιά, διατροφικές διαταραχές, σημάδια αυτοακρωτηριασμού και σκαριφισμού, κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών

Κάποιες αλλαγές στη συμπεριφορά που θα πρέπει να σας ανησυχήσουν είναι οι εξής:

  • απομονώνεται, δε σας λέει πια πώς περνάει τη μέρα του και τι κάνει, χάνει το ενδιαφέρον του για τα πράγματα που συνήθως του άρεσαν
  • φοβάται, αρνείται να βγαίνει μόνο του
  • η σχολική του επίδοση πέφτει
  • αντιδρά απέναντι στα χάδια, στη σωματική εγγύτητα
  • αρνείται να γδυθεί μπροστά σε έναν ενήλικα για να κάνει μπάνιο, μπροστά στον γιατρό, ή στην παραλία/πισίνα
  • έχει άγχος, είναι νευρικό, κλαίει και εκνευρίζεται συχνά, παλινδρομεί στη συμπεριφορά του, φέρεται και μιλάει σαν μωρό, πιπιλάει το δάχτυλό του, «βρέχει» το κρεβάτι του.
  • έχει χάσει την όρεξή του για φαγητό, έχει αϋπνία, φοβάται να κοιμηθεί, έχει επαναλαμβανόμενους εφιάλτες
  • δείχνει αφύσικο ενδιαφέρον για τη σεξουαλικότητα: συζητάει για σεξουαλικά θέματα που κανονικά στην ηλικία του δε θα έπρεπε να γνωρίζει, μιμείται σεξουαλικά παιχνίδια, αυνανίζεται ή μιμείται σεξουαλικούς θορύβους ενώ βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, οι ζωγραφιές του έχουν αντίστοιχο περιεχόμενο, υιοθετεί όλο και περισσότερο μια προκλητική συμπεριφορά
  • γίνεται επιθετικό με τους οικείους του

Τι να κάνουμε σε περίπτωση που ένα παιδί έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά;

 

Καταρχήν, διατηρήστε την ψυχραιμία σας.

Πιστέψτε όσα σας λέει το παιδί και βοηθήστε το να εκφραστεί με τον τρόπο που μπορεί, χωρίς να προσθέτετε δικές σας λέξεις και χωρίς να αφήσετε τις ανησυχίες σας, τη φαντασία σας και τις γνώσεις σας γύρω από τη σεξουαλικότητα να σας κατακλύσουν. Συνοδεύστε το στις αρμόδιες υπηρεσίες, έτσι ώστε να το αναλάβουν ειδικοί.

Αφήστε τους αρμόδιους δικαστικούς να ανακρίνουν τον φερόμενο ως δράστη και να διεξαγάγουν την έρευνά τους.

Εσείς ασχοληθείτε με την ασφάλεια και προστασία του παιδιού, χωρίς, σε καμιά περίπτωση, να επιχειρήσετε να πάρετε τον νόμο στα χέρια σας.

Αν έχετε αμφιβολίες ή αν αυτά που λέει το παιδί δεν είναι σαφή, τότε πηγαίνετε το παιδί σε έναν παιδοψυχολόγο.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, διαβεβαιώστε το παιδί ότι έκανε καλά που σας μίλησε, δώστε του συγχαρητήρια για το θάρρος του και ευχαριστήστε το που σας εμπιστεύτηκε.

 

Επιλογή αποσπασμάτων από το φυλλάδιο που εξέδωσε η γαλλική μη κερδοσκοπική οργάνωση «Une Vie» (www.1vie.org)

Συντάκτες:

-         Walter Albardier, Ψυχίατρος

-         Mathieu Lacambre, Ψυχίατρος

-         Cécile Miele, Ψυχολόγος – Σεξολόγος

-         Ève Pilyser, Κλινική Ψυχολόγος – Ψυχαναλύτρια

-         Odile Verschoot, Κλινική Ψυχολόγος σε σωφρονιστικά ιδρύματα

__________________________________________________________

*τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερος σε ηλικία (Σ.τ.Μ.) (Πηγές: Managing Risk Together, University of Salford Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού – OHE, UNICEF (1959))

__________________________________________________________

Πηγή: www.1vie.org

Μετάφραση - Επιμέλεια: Κυριακή Κάσση (Εκπαιδευτικός – Μεταφράστρια)

   Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε και το παρακάτω βιντεάκι της γερμανικής καμπάνιας του 2008 εναντίον της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης:

 
Τα 5 θετικά στοιχεία που πρέπει να ενθαρρύνουμε στα παιδιά Εκτύπωση E-mail

Μελέτες έχουν καταδείξει ότι οι έννοιες της δικαιοσύνης και της καλοσύνης είναι εγγενείς στα παιδιά. Έχοντας, λοιπόν, αυτό ως αφετηρία, η ερευνήτρια ψυχολογίας Karyl McBride καλεί τους γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αναπτύξουν 5 θετικά στοιχεία που θα τα καταστήσουν ανθρώπους με όλη τη σημασία της λέξης.


 

Η υπευθυνότητα

Για να μπορέσει το παιδί να αναλάβει την ευθύνη ενός λάθους, θα πρέπει ο γονέας να μην του προκαλεί ενοχή, αλλά το ίδιο το παιδί να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι έχει το δικαίωμα να κάνει λάθος. Αυτό θα του δώσει τη δυνατότητα να μάθει από τα λάθη του, αλλά και να αναλάβει την ευθύνη τους χωρίς να ρίχνει το φταίξιμο στις περιστάσεις ή στους άλλους. Κάποιες «παραβάσεις», βεβαίως, πρέπει να τιμωρούνται. Το παιδί σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να έχει προειδοποιηθεί. Με αυτόν τον τρόπο, έχοντάς του γίνει σαφές ότι βρίσκεται σε θέση υποκειμένου, θα κατανοήσει (πάντα κατ’ αναλογία προς την ηλικία του και την «παράβαση») ότι είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του.  

Η εντιμότητα

Τα παιδιά εφευρίσκουν, αποκρύπτουν, παραποιούν τα γεγονότα, είτε για να είναι αγαπητά στους γονείς τους είτε για να γλιτώσουν μια τιμωρία είτε, επίσης, επειδή είναι πεπεισμένα ότι λένε την αλήθεια, όταν δεν κατανοούν ακριβώς μία κατάσταση και ό,τι διακυβεύεται σε αυτή. Για να αισθανθεί το παιδί άνετα να πει την αλήθεια, δε θα πρέπει να ψεματάκια του να παρουσιάζονται σαν κάτι τρομερό ή σαν μία αθέτηση της συμφωνίας, και άρα σαν μια τεράστια απογοήτευση για τους γονείς του. Ο γονιός θα πρέπει να δείχνει κατανόηση απέναντι στο ψέμα του παιδιού και να του εξηγεί τις συνέπειες που απορρέουν από αυτό. Π.χ.: «Ένας αθώος θα τιμωρηθεί αντί για σένα και αυτό είναι άδικο». Η χρήση παραδειγμάτων έχει μεγάλη παιδαγωγική σημασία: «Κι εγώ κάνω λάθη, παραπλανώμαι (εδώ πρέπει να αναφέρετε ένα παράδειγμα), όμως το αναγνωρίζω και προσπαθώ να επανορθώσω». Σε δύσκολες καταστάσεις (π.χ. διαζύγιο, ασθένεια, ανεργία κτλ.), είναι προτιμότερο να του λέμε την αλήθεια, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ηλικία του, τον βαθμό ωριμότητάς του και τον χαρακτήρα του.

Το ευ αγωνίζεσθαι

«Κανονικά πρέπει να μετακινήσω το πιόνι πέντε τετράγωνα μπροστά, αλλά θα το μετακινήσω επτά όσο εκείνος δεν κοιτάζει.»

 

Το να παραδεχόμαστε ότι έχουμε άδικο, ότι χάσαμε, το να μην κάνουμε ζαβολιές, το να μην κολακεύουμε τους άλλους, το να διαχειριζόμαστε την επιθετικότητά μας… Η ηθική «καλαισθησία» μαθαίνεται νωρίς. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει το παιδί να μην αισθάνεται ότι μειώνεται σαν προσωπικότητα ή ότι μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Όσο περισσότερο αναπτύσσει την αυτοεκτίμησή του, τόσο περισσότερο θα έχει εμπιστοσύνη στην αγάπη και τη στήριξη των γονιών του, και τόσο περισσότερο θα αποκτήσει το πνεύμα του φερπλέι με τους άλλους. Και επιπλέον θα γνωρίζει να διεκδικεί χωρίς επιθετικότητα τη θέση που του ανήκει σε μια ομάδα.        

Η αλληλεγγύη

Το να μοιράζεται το κολατσιό του με εκείνον που δεν έχει, το να βοηθά έναν συμμαθητή που έχει κάποιο πρόβλημα, το να στηρίζει κάποιον που το έχει ανάγκη είναι συμπεριφορές που αναπτύσσουν στο παιδί το αίσθημα της αλληλεγγύης και της ενσυναίσθησης. Αλλά για να εκφράσει και να εκδηλώσει την αλληλεγγύη του, θα πρέπει οπωσδήποτε το παιδί να αισθάνεται κατά το δυνατόν άνετα με τους άλλους και να έχει αυτοπεποίθηση για τις ικανότητες και τις δεξιότητές του. Με λίγα λόγια, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει και το ίδιο το παιδί να εισπράττει την ενσυναίσθηση, τη στήριξη και την προσοχή των γονιών του. Εκείνοι είναι που θα του πουν στη συνέχεια ότι όταν συντρέχει κάποιον κάνει κάτι που θα ήθελε να του κάνουν σε μία αντίστοιχη περίπτωση. Κατανοώντας ότι ο αλτρουισμός είναι ο καλύτερος τρόπος για να ζεις μαζί με τους άλλους, το παιδί θα τον ασκεί όχι σαν καθήκον ή σαν ένα είδος φιλανθρωπίας, αλλά ως πεποίθηση.      

Τα όρια στο κοινωνικό πλαίσιο

Το να ζεις μαζί με τους άλλους είναι κάτι που μαθαίνεται. Από πολύ νωρίς. Και κάτι τέτοιο προϋποθέτει να σέβεσαι τα πλαίσια και τα όρια που κάνουν εφικτή τη ζωή στην κοινότητα, καθώς και τους κανόνες ευγένειας που καθιστούν ευχάριστες τις σχέσεις. Το να μη συμπεριφέρεσαι σαν να ήσουν μόνος στον κόσμο είναι αναμφίβολα ο πρώτος κανόνας που πρέπει να σέβεται κανείς. Πιο συγκεκριμένα, αυτό επιτυγχάνεται με το να δώσουμε στο παιδί να καταλάβει -συνδέοντας θεωρία και πράξη- ότι η ευχαρίστησή του και η άνεσή του θα πρέπει να σταματούν εκεί όπου ξεκινούν η δυσαρέσκεια και η έλλειψη άνεσης του άλλου.      

Flavia Mazelin Salvi (Δημοσιογράφος)

 

Πηγή: www.psychologies.com

Μετάφραση – Επιμέλεια: Κυριακή Κάσση (Εκπαιδευτικός – Μεταφράστρια)

 
Νιώθετε καλά με το σώμα σας; Το τεστ για την παραλία! Εκτύπωση E-mail

ayg2.jpg


Το να γνωρίζουμε τι σχέση έχουμε με το σώμα μας μας βοηθάει να κατανοούμε καλύτερα τι σχέση διατηρούμε με τους άλλους. Το να μάθουμε να το κατανοούμε, να το αφουγκραζόμαστε, να το αποδεχόμαστε και, ναι, να το αγαπάμε, μόνο επωφελές μπορεί να είναι για εμάς.
_________________________________________________


1. Ένας καθρέφτης πρώτα απ’ όλα χρησιμεύει:
⬛ στο να παρατηρούμε τον εαυτό μας.
⚫ στη διακόσμηση ενός χώρου.
▶ στο να στρώνουμε τα ρούχα, τα μαλλιά μας κτλ.
♦ στο να κοιταζόμαστε.

2. Σε μία ερωτική σχέση, είναι ωραίο όταν το σώμα του άλλου:
◼ «μιλάει» στο δικό σας.
⚫ παραμένει ευαίσθητο.
▶ σας δίνει τη δυνατότητα να αντλήσετε ευχαρίστηση.
♦ σας κάνει να αισθάνεστε όμορφος/-η.

3. Αισθάνεστε εδώ και τρεις μέρες έναν πόνο στην κοιλιά:
◼ Κλείνετε ραντεβού με τον γιατρό.
⚫ Κάνετε μασάζ στο σημείο και είσαστε προσεχτικοί.
▶ Περιμένετε να περάσει.
♦ Μονολογείτε ότι μάλλον το παρακάνατε με τις ασκήσεις για τους κοιλιακούς!

4. Το πιο θλιβερό για ένα άτομο προχωρημένης ηλικίας είναι:
◼ ότι πρέπει να έχει βοήθεια για τις καθημερινές του ανάγκες.
⚫ ότι εγκαταλείπει εντελώς τον εαυτό του.
▶ ότι τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του.
♦ ότι βρίσκεται μακριά από τους οικείους του.

5. Πρώτο ρομαντικό δείπνο απόψε… Μία ώρα πριν:
◼ βάζετε τις τελευταίες πινελιές στην εμφάνισή σας.
⚫ βάζετε λίγο άρωμα.
▶ καμουφλάρετε κάποιες ατέλειες, ώστε να δείχνει πιο όμορφο το πρόσωπό σας.
♦ ψάχνετε στην ντουλάπα σας για το ντύσιμο που θα τον τρελάνει.

6. Θα λέγατε ότι το σώμα σας είναι:
◼ ένα πολύπλοκο εργοστάσιο.
⚫ η καλύτερη διαφήμισή σας.
▶ φίλος.
♦ απλά ένα σώμα.

7. Το καλύτερο για να κρατιέται ένα σώμα υγιές είναι:
◼ να έχει ισορροπημένο ρυθμό: το σώμα αγαπάει την εγκράτεια!
⚫ η συστηματική άσκηση: πρέπει να προσέχουμε τον εαυτό μας για να παραμένουμε όμορφοι!
▶ να επισκεπτόμαστε συχνά τον γιατρό: η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία!
♦ να το αφήνουμε να κάνει ό,τι νομίζει: είναι μεγάλο παιδί πια!..

8. Θέλετε το σώμα σας:
◼ να είναι πιο διακριτικό.
⚫ να σας ακολουθεί όπου πηγαίνετε.
▶ να τραβάει τα βλέμματα.
♦ να είναι ευτυχισμένο.

9. Σήμερα, μια καλή νεράιδα θα πραγματοποιήσει μια ευχή σας. Επιλέγετε:
◼ να κάνετε βουτιά από μεγάλο ύψος χωρίς να θέσετε σε κίνδυνο τη ζωή σας!
⚫ να διπλασιαστούν σε ένταση οι αισθήσεις σας!
▶ να μαγεύετε τους άλλους στο πέρασμά σας!
♦ να ζήσετε σε ένα σώμα που να σας αρέσει!

10.Τι πιστεύετε για την αισθητική χειρουργική:
◼ Θα μπαίνατε στον πειρασμό να το κάνετε.
⚫ Τη χλευάζετε.
▶ Δε σας δελεάζει καθόλου η ιδέα.
♦ Θα μπαίνατε στον πειρασμό, αλλά δε θα το
επιχειρούσατε ποτέ.

11.Τι σημαίνει για σας το να γδυθείτε για πρώτη φορά
μπροστά στον σύντροφό σας;
◼ Δε χρειάζεται να το κάνουμε ολόκληρο θέμα!
⚫ Είναι σαν να μένω απροστάτευτος/-η…
▶ Μια στιγμή οικειότητας…
♦ Η στιγμή της αλήθειας!

 

aug3.jpg

 

ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΠΟΝΤΩΝ:


Για κάθε ερώτηση, βάλτε σε κύκλο την απάντησή σας και μετρήστε το σύνολο των A, B, C και D. Στη συνέχεια διαβάστε το προφίλ που αντιστοιχεί σε εσάς.

 

augoustos-pinakas1.jpg

 

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Α:   ΤΟ ΣΩΜΑ-ΕΧΘΡΟΣ

ayg4.jpg

-Και πάλι δεν έχω στήθος...

 

Η σχέση που έχετε με το σώμα σας μοιάζει κάπως ταραγμένη και δύσκολη. Το σώμα σας αντιπροσωπεύει περισσότερο για σας κάτι σαν δηλητηριασμένο δώρο, παρά ένα δώρο που σας αρέσει, και, έτσι, όταν αναφέρεστε σε αυτό χρησιμοποιείτε όρους όπως «βάσανο», «δυσφορία», «φόβος», ακόμα και «άγχος»… Προσπαθείτε να αποφύγετε το «ξύπνημά» του, μην τυχόν και… σας πάρει τον αέρα (ιδίως αν το κάνει με πολύ επιθετικό τρόπο…). Με δυο λόγια, φοβάστε μήπως εκδηλωθεί με τέτοιο τρόπο που να μην μπορείτε να διαχειριστείτε τα πολύ δυνατά συναισθήματα που θα σας κατακλύσουν. Έχοντας ένα μόνιμο άγχος μην τυχόν και προδώσει τις κρυφές σας πληγές, υιοθετείτε -άθελά σας πολλές φορές- μια εμμονική στάση, που στην περίπτωσή σας σημαίνει ότι παρακολουθείτε σχολαστικά τον παραμικρό πόνο, την πιο μηδαμινή δυσλειτουργία. Μάλιστα ορισμένοι μπορεί κάποιες φορές να φτάνουν στα όρια της υποχονδρίας, και ασυνείδητα να θεωρούν προτιμότερο το σώμα τους να εκφράζεται μέσα από διαχειρίσιμα προβλήματα παρά μέσα από ανομολόγητες λέξεις. Δίνετε, λοιπόν, την εντύπωση ότι δεν μπορείτε να δείτε το σώμα σας παρά μόνο κάτω από αυτό το αγχογόνο, ενοχλητικό και εχθρικό πρίσμα. Πρόκειται για έναν φορτικό ξένο.

Συχνά αυτή η στάση κρύβει μια έλλειψη ευχάριστων, γεμάτων ικανοποίηση, θετικών και απολαυστικών εμπειριών που αφορούν το σώμα, κυρίως κατά την παιδική ηλικία… Για να μπορεί το σώμα μας να ζει με θετικότητα, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίζουμε σαν τόπο απόλαυσης, νιώθοντας απόλυτα ασφαλείς, και χωρίς να αφήνουμε την ενοχή να μας κατευθύνει! Είχατε συχνά την ευκαιρία να νιώσετε κάτι τέτοιο; Να ξέρετε πως δε θα απαλλαγείτε από το άγχος με το να προσπαθείτε να περιορίσετε και την παραμικρή σωματική σας έκφραση.

Μια συμβουλή: για να ζείτε το σώμα σας με μεγαλύτερη ελευθερία και να το αποδέχεστε σαν τον σύντροφο που προσπαθεί να γίνει, το καλύτερο θα ήταν να στραφείτε προς τις πιθανές ρίζες αυτού του επώδυνου βιώματος που δηλητηριάζει τη ζωή σας. Μη φοβάστε πια να το αφουγκραστείτε, να το αφήσετε να σας δείξει το μονοπάτι που οδηγεί στα συναισθήματα. Γιατί αυτά -αντίθετα με ό,τι πιστεύετε- δεν οδηγούν στην καταστροφή αλλά στη σωτηρία – μόνο, όμως, από τη στιγμή που τα αφήνουμε να υπάρχουν και τους δίνουμε, απλά, τον χώρο που τους αναλογεί..

____________________________________________

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Β:  ΤΟ ΣΩΜΑ-ΒΙΤΡΙΝΑ

-Σταματήστε να νιώθετε την επιτακτική ανάγκη να είστε τέλειοι.

 

Το σώμα σας είστε εσείς! Είναι η βαθύτερη ταυτότητά σας, η διαφήμισή σας, και γι’ αυτόν το λόγο, θα πρέπει να το διατηρείτε σε όσο το δυνατόν καλύτερη κατάσταση. Ως μανιώδης των ασκήσεων για κοιλιακούς/γλουτιαίους, των ινστιτούτων αισθητικής και των μαθημάτων μυϊκής ενδυνάμωσης, και κάπως θύμα της μόδας, στόχος σας είναι να μετατρέψετε το σώμα σας σε τέλεια βιτρίνα του εαυτού σας. Βουτάτε με απόλαυση στον ωκεανό της αισθητικής (χειρουργικής, κάποιες φορές…) και των καλλυντικών, έτσι ώστε να είστε πάντα στις ομορφιές σας. Η λατρεία της ομορφιάς, της τελειότητας και της γοητείας είναι η βασική σας πεποίθηση, η οποία σας βοηθάει να ικανοποιήσετε την ανάγκη σας να αρέσετε: το σώμα σας είναι ο λόγος που θα σας αγαπήσουν οι άλλοι…

Όμως τι είναι αυτό που σας κάνει να θέλετε τόσο πολύ να αρέσετε στους άλλους; Να επιδιώκετε την τελειότητα, να είστε εμφανισιακά τέλειοι; Βεβαίως και έχετε το πλεονέκτημα να φροντίζετε τον εαυτό σας, να αναδεικνύετε τα δυνατά σημεία της εμφάνισής σας, και αυτό είναι μια πολύτιμη τέχνη! Όμως η στάση σας δεν είναι κάπως υπεραπλουστευτική; Το να εξαρτάτε τη σχέση με το σώμα σας αποκλειστικά από την αισθητική του πλευρά μπορεί κάλλιστα να σταθεί εμπόδιο στο να αναδείξετε τις υπόλοιπες δεξιότητές σας, που συχνά παραβλέπονται!

Πίσω από αυτό το κυνήγι της εξωτερικής ομορφιάς, συχνά βρίσκεται η ανάγκη να ανταποκριθούμε σε μία εικόνα, σχεδόν αρχετυπική, η οποία σε μεγάλο βαθμό επιβάλλεται από την κοινωνία, κυρίως μέσω της μόδας. Τελικά, αν το καλοσκεφτείτε, αυτό σημαίνει ότι εξαρτάσθε από κριτήρια (συνειδητά ή ασυνείδητα) που είναι σε ισχύ μια δεδομένη στιγμή, και κατά συνέπεια υποβαθμίζετε τα ιδιαίτερα στοιχεία της προσωπικότητας και της εμφάνισής σας, ό,τι συνιστά τη μοναδικότητά σας. Για κάποιους, κάτι τέτοιο μπορεί επίσης να δείχνει ότι βιώνετε τον εαυτό σας (σε ασυνείδητο επίπεδο κυρίως) ως αντικείμενο ικανοποίησης του άλλου, με την έννοια ότι πρέπει να είσαστε έτσι όπως αυτός ο άλλος θέλει (ή τουλάχιστον έτσι όπως νομίζετε ότι θέλει! Σκεφτείτε το λίγο…!),

Μια συμβουλή: γιατί να μην προσπαθήσετε να αποκτήσετε μια πιο ελεύθερη σχέση με το σώμα σας, επιτρέποντάς του πιο συχνά να είναι όπως είναι, χωρίς να θέλετε να το «χωρέσετε» σε μια εικόνα που, τηρουμένων των αναλογιών, δεν είναι η δική σας. Και ανακαλύψτε, επίσης, τα άλλα σας ατού… που σίγουρα είναι πολλά!

___________________________________________

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ C:  ΤΟ ΣΩΜΑ-ΦΙΛΟΣ

Φαίνεται ότι διατηρείτε μια σχέση αγάπης και σεβασμού με το σώμα σας! Το αντιμετωπίζετε σαν τον πιο πιστό σας σύντροφο, και γι’ αυτό ξέρετε πώς να το φροντίσετε, να το διατηρήσετε σε καλή κατάσταση, αλλά πάνω απ’ όλα: να το εξερευνήσετε.

Αυτό που σας αρέσει ιδιαίτερα είναι να το αφήνετε να σας οδηγεί στο μονοπάτι των συγκινήσεων και των συναισθημάτων, το οποίο αποτελεί για εσάς ένα από τα ωραιότερα μονοπάτια που οδηγούν στον εαυτό σας, στους άλλους και στον κόσμο. Προαισθάνεστε ότι το σώμα σας κρατάει ακόμα κρυμμένες πολλές μυστικές περιοχές που με χαρά περιμένετε να τις ανακαλύψετε, νιώθοντας ευτυχισμένοι που θα μπορέσετε έτσι να γνωρίσετε καλύτερα τον σύντροφο που θα είναι δίπλα σας σε κάθε βήμα καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδρομής!

Νιώθετε, λοιπόν, τρυφερότητα, πραότητα, αλλά και δύναμη, στη σκέψη αυτού του σώματος που είναι το δικό σας. Το αποδέχεστε ακριβώς όπως είναι, χωρίς να επιδιώκετε ούτε να το αλλάξετε, αλλά ούτε και να το αφήσετε στην τύχη του. Αντιθέτως, γνωρίζετε να αξιοποιείτε τις ιδιαιτερότητες και ικανότητές σας, έτσι ώστε να αναδεικνύεστε. Ακόμα και όταν τυχαίνει καμιά φορά να κάνετε ακρότητες ή να βάλετε εμπόδια σε αυτή την καλή σχέση, έχετε επαρκώς αφομοιώσει τη σημασία ενός ευτυχισμένου σώματος, για να μην πέσετε σε παγίδες, όπως αυτή της εξάρτησης (αλκοόλ, βουλιμία κτλ.) ή του ρίσκου (επικίνδυνες συμπεριφορές, αθλήματα με υψηλό βαθμό επικινδυνότητας κτλ.).

Μια συμβουλή: όπως ισχύει και για άλλους, μπορείτε και εσείς να εμβαθύνετε σε αυτή την ανακάλυψη των κρυμμένων δυνατοτήτων του σώματός σας κάνοντας σωφρολογία*, ασκήσεις χαλάρωσης, τάντρα**, ή ακόμα και τάι τσι*** ή ακολουθώντας άλλες σωματικές πρακτικές… Άλλωστε, μια καλή φιλική σχέση πρέπει να τη φροντίζουμε, έτσι δεν είναι; Εκ των προτέρων, λοιπόν, έχοντας βιώσει πολλές θετικές και εποικοδομητικές εμπειρίες σε σχέση με το σώμα από τότε που ήσασταν παιδιά, αυτή η γεμάτη αγάπη και σεβασμό στάση σάς επιτρέπει με ηρεμία να προσχωρήσετε στην εξερεύνησή του, καθώς επίσης και στην εξερεύνηση του σώματος του άλλου…

Σας περιμένουν μεγάλες στιγμές χαράς και ευχάριστων αισθήσεων!

*επιστημονική σχολή που μελετά την ανθρώπινη συνείδηση και βασίζεται σε τεχνικές και μεθόδους που χρησιμοποιούν ως μέσο το σώμα. (Πηγή: www.sophrologie-info.com) [Σ.τ.Μ]

**ινδικό πνευματικό κίνημα που πρεσβεύει τη συνειδητοποίηση της θεμελιώδους ενότητας σώματος και πνεύματος σε σχέση με το σύμπαν, σε κάθε έκφανση της ζωής. (www.tantra-nature.com) [Σ.τ.Μ.]

***(tai chi και tai chi chuan) είδος άσκησης με ρίζες στην αρχαία Κίνα που συνδυάζει αναπνοή, οπτικοποίηση και σωματικές κινήσεις με στόχο την άσκηση ταυτόχρονα όλου του σώματος. Ξεκίνησε ως πολεμική τέχνη. (www.taichicoloradosprings.co [Σ.τ.Μ.]

____________________________________________________

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ D:   ΤΟ ΑΓΝΟΗΜΕΝΟ ΣΩΜΑ

Τι σχέση έχετε με το σώμα σας; Γιατί; Μπορούμε να έχουμε κάποια ιδιαίτερη σχέση μαζί του; Το σώμα σας είναι εδώ, σε κίνηση λιγότερο ή περισσότερο αποτελεσματική, και αυτό είναι όλο!

Όντως φαίνεται να αντιμετωπίζετε το σώμα σας σαν ένα όχημα που, για όσο μπορεί και κινείται, σας επιτρέπει να πηγαίνετε όπου θέλετε… Αλλά σε ό,τι αφορά τη φροντίδα του ή τις ανάγκες του που πρέπει να αφουγκράζεστε πού και πού, δηλώνετε απών/-ούσα! Ως οπαδός του «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν», δε λαμβάνετε κανένα ιδιαίτερο μήνυμα εκ μέρους του, παρά μόνο ότι παραμένει σε λειτουργία. Άλλωστε αυτό που επιθυμείτε και από εκείνο είναι να σας ξεχάσει, κυρίως με το να αποφεύγει να εκδηλώνει αδυναμία ή να σας καλεί σε βοήθεια!.. Υπάρχει, λοιπόν, κάτι σαν διχοτόμηση εντός σας: από τη μια μεριά εσείς και από την άλλη το σώμα σας…

Όμως, είστε σίγουροι πως έτσι πρέπει να λειτουργεί; Πιστεύετε πραγματικά ότι, πιέζοντάς το να προχωράει χωρίς να το υπολογίζετε, και οδηγώντας το συχνά στα όριά του μέσω διαφόρων επικίνδυνων συμπεριφορών, θα πετύχετε κάτι; Τι σας εμποδίζει να το θεωρείτε ως έναν αληθινό συνοδοιπόρο;

Μάλλον θα πρέπει να κάνετε μία ανασκόπηση των εμπειριών που αφορούν την αγάπη που δείχνετε στους άλλους, και, άρα, στον ίδιο τον εαυτό σας. Γιατί το να ακυρώνετε το σώμα σας σαν κάτι το ζωντανό, θα μπορούσε να κάνει κάποιον να σκεφτεί εξ αρχής ότι, για εσάς, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον το να αγαπάτε τον άλλο και να του το δείχνετε. Κάτι τέτοιο, όμως, δε δείχνει περισσότερο ότι σας φοβίζει, ή, μάλλον, ότι δεν αισθάνεστε άξιοι να σας αγαπήσουν; Ασφαλώς και, πολλές φορές, προβάλλουμε πάνω στους άλλους αυτό που κάνουμε ασυνείδητα στον εαυτό μας. Ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεστε το σώμα σας αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεστε στον εαυτό σας.

Μια συμβουλή: πάρτε, λοιπόν, τον χρόνο σας και σκεφτείτε τι σας εμποδίζει να αποκτήσετε μια αληθινή σχέση με τον άλλο, και μην ξεχνάτε ότι, όσο περισσότερο αγαπήσετε και φροντίσετε το σώμα σας, τόσο περισσότερο θα έχετε την ευκαιρία να διανύσετε μεγάλη απόσταση… Μην προσπεράσετε αυτή την υπέροχη συνάντηση, γιατί, αντίθετα με τους ανθρώπους -οι οποίοι περνούν και συχνά δίνουν μόνο μία ευκαιρία για συνάντηση-, το σώμα σας, με την πιστή του παρουσία, έχει συνεχώς την πόρτα του ανοιχτή για εσάς, προσφέροντάς σας πρόσβαση στο σύμπαν του… και άρα και στο δικό σας.

Anne Schwartzweber, Ψυχολόγος

-Σε ένα μήνα θα είμαι μια θεά!

 

Πηγή: Περιοδικό Psychologies (Τεύχος 18 – Ιούλιος-Αύγουστος 2012)

ΜετάφρασηΕπιμέλεια: Κυριακή Κάσση (Εκπαιδευτικός – Μεταφράστρια)

 

 

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!

 
Το να ανοίγεσαι στους άλλους είναι απόδειξη ευφυΐας Εκτύπωση E-mail

 1.jpg

 

Αλτρουισμός, συμπόνια, ευγένεια, συνεργασία: σχεδόν ποτέ μέχρι τώρα αυτές οι λέξεις δεν είχαν κατακλύσει τόσο τον δημόσιο χώρο μέσω των βιβλίων, των διαλέξεων ή ακόμα και των ερευνών στο πλαίσιο των νευροεπιστημών, της ψυχολογίας και της οικονομίας. Για τον βουδιστή μοναχό και μεταφραστή του Δαλάι-Λάμα Matthieu Ricard*, αυτή η «μόδα» αντανακλά μία πραγματική αλλαγή κουλτούρας. Αλλά και των ίδιων των ατόμων.

 

Psychologies: Γιατί, κατά τη γνώμη σας, παρατηρείται αυτό το ξαφνικό ενδιαφέρον για αξίες όπως η ευγένεια;

Matthieu Ricard: Αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι η ενσυναίσθηση, ο αλτρουισμός, η συνεργασία, η ευγένεια είναι μέσα στη φύση μας. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι καινούριο: ήδη ο Δαρβίνος έκανε λόγο για την ανάγκη αλληλοβοήθειας μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων, και ο [οικονομολόγος και ηθικός φιλόσοφος] Άνταμ Σμιθ επέμενε στη σημασία της συνεργασίας στο πλαίσιο της οικονομίας. Μόνο στις αρχές τους 20ού αι. επιβλήθηκαν δογματικές απόψεις που αναιρούσαν αυτές τις ιδέες. Ο Φρόυντ δήλωσε ότι ο αλτρουισμός ήταν μια αντιστάθμιση της επιθυμίας να κάνουμε κακό στους άλλους, κάνοντας έτσι σαφές ότι ο εγωισμός ήταν ένδειξη ψυχικής υγείας. Από την άλλη μεριά, οικονομολόγοι υποστήριξαν ότι ο αλτρουισμός έβλαπτε την παραγωγικότητα, επιστήμονες όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς έκαναν λόγο για το «εγωιστικό γονίδιο», και φιλόσοφοι, όπως η Άυν Ραντ, έπλεξαν το εγκώμιο της «αρετής του εγωισμού»… Στην ψυχολογία, οι μελέτες του Ντάνιελ Μπάτσον καταδεικνύουν ότι υπάρχει αληθινός αλτρουισμός. Στην οικονομία, ο Ερνστ Φερ αποδεικνύει την αναγκαιότητα του να λαμβάνουμε υπόψη αυτή την αξία στο πλαίσιο της επεξεργασίας οικονομικών μοντέλων… Υπάρχουν τόσες διαφορετικές τάσεις που συμβάλλουν στην αλλαγή της κουλτούρας μας.

Psychologies: Ναι, αλλά γιατί τώρα;

Matthieu Ricard: Επειδή με την παγκοσμιοποίηση έχουμε την αίσθηση ότι όλοι «βράζουμε στο ίδιο καζάνι». Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι σε σχέση με το οικολογικό ζήτημα, σε σχέση με το άνοιγμα της «ψαλίδας» μεταξύ πλούσιων και φτωχών, και Βορρά-Νότου, δεν υπάρχει χώρος πια για ανταγωνισμούς, αλλά για συνεργασία. Αλλιώς, οδεύουμε όλοι προς τον όλεθρο. Και σε ατομικό επίπεδο, καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο εγωισμός και ο ατομικισμός είναι η δυστυχία μας. Αυτά φταίνε για το αίσθημα μοναξιάς μας, τους ατέρμονους «μηρυκασμούς» μας, την κατάθλιψή μας…

Psychologies: Αλλά στην πράξη αυτό που επικρατεί είναι η απόρριψη και η επιθετικότητα…

Matthieu Ricard: Αυτό είναι που επικρατεί ή αυτό είναι που μας σοκάρει επειδή αντιβαίνει τη φύση μας; Βρίσκεστε στην άκρη του δρόμου, σας έχει σκάσει το λάστιχο και κανείς δε σταματά να σας βοηθήσει. Τι συμβαίνει; Έχετε αγανακτήσει! Αν κοινός παρονομαστής όλων των ανθρώπων ήταν ο εγωισμός, κάτι τέτοιο δε θα μας σόκαρε. Και δε θα νιώθαμε τόσο άσχημα έχοντας βιώσει κάτι αντίστοιχο.

 

2ioylios.jpg

 

Psychologies: Αλλά δεν αρκεί μόνο να θέλουμε να είμαστε ευγενικοί για να το πετύχουμε! Συχνά, οι εγωιστικές μας συμπεριφορές είναι «πιο δυνατές από εμάς» εξαιτίας ασυνείδητων θεμάτων…

Matthieu Ricard: Δεν μπορείτε να αρνείστε να τραβήξετε το χέρι σας από τη φωτιά και μετά να παραπονιέστε ότι καήκατε! Αν δεν έχετε κατανοήσει ότι ο εγωκεντρισμός σάς κάνει δυστυχείς, περάστε ένα Σαββατοκύριακο κάνοντάς τον πράξη και δείτε πώς θα αισθάνεστε την Κυριακή το βράδυ. Το επόμενο Σαββατοκύριακο, προσπαθήστε να κάνετε πράξη την ενσυναίσθηση και τον αλτρουισμό σας, και κάντε τη σύγκριση. Το να είσαστε «ανοιχτοί» και να νοιάζεστε τον άλλο σάς προσφέρει μια πραγματική ανακούφιση. Είναι μια ανάσα. Επειδή αυτό έχει άμεση σχέση με την πραγματικότητα: είμαστε όλοι αλληλοεξαρτώμενοι.

Psychologies: Δε δεχόσαστε ότι μπορεί να έχουμε εγωιστικές τάσεις;

Matthieu Ricard: Κάθε άλλο! Είμαι ένα κράμα σκιάς και φωτός· αλλά ποιες είναι οι επιπτώσεις της εγωιστικής μου συμπεριφοράς σε σχέση με την ευεξία μου, και, από την άλλη, ποιες οι επιπτώσεις της αλτρουιστικής μου συμπεριφοράς; Το μίσος και η ζήλια γρήγορα διογκώνονται, είναι ισχυρά συναισθήματα και δε χρειάζεται καν να τα καλλιεργήσουμε. Αντίθετα, χρειάζεται περισυλλογή για να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς του πόνου και της ευεξίας, καθώς και μια πνευματική εξάσκηση για να καλλιεργήσουμε τον αλτρουισμό.

 

3ioulios.jpg

Το πόσο ανοιχτές είναι η καρδιά και η νόησή μας μπορεί να φανεί από το πόσο μεγάλο κύκλο σχηματίζουμε γύρω από αυτό που αποκαλούμε «οικογένεια».
Μητέρα Τερέζα

Psychologies: Μιλάτε για τον διαλογισμό;

Matthieu Ricard: Ναι, αλλά όχι απαραίτητα με την ανατολίτικη ή πνευματική σημασία […]. Πρόκειται για μια διαδικασία περίσκεψης που περνά, π.χ., από την ανάπτυξη της συγκέντρωσης ή απόλυτης συνείδησης, από την αλτρουιστική αγάπη, ή ακόμα και από το ότι ξαναποκτούμε την επαφή μας με τους άλλους, ότι δεχόμαστε το «μη μόνιμο» και παράλληλα την αλληλεξάρτηση πραγμάτων και όντων.

Psychologies: Πιο συγκεκριμένα, τι θα μπορούσα να κάνω τις μέρες που θα ήθελα να δείχνω περισσότερη καλοσύνη στους δικούς μου ανθρώπους, και που, χωρίς να το θέλω, γίνομαι ανυπόφορη;

Matthieu Ricard: Αντί να σκεφτείτε για 30΄΄ «Μακάρι να ήμουν πιο ευγενική!», αναρωτηθείτε: «Είμαι, βέβαια, αδέξια, αλλά κατά βάθος δεν επιθυμώ ούτε εγώ η ίδια να υποφέρω, ούτε να κάνω τους άλλους να υποφέρουν. Όσο για εκείνον που με εκνευρίζει, κι εκείνος είναι αδέξιος και με τον εαυτό του και με τους άλλους, αλλά ούτε κι εκείνος ξυπνάει το πρωί με σκοπό να θέλει να κάνει τους άλλους να υποφέρουν. Αν αποδώσω αξία στην επιθυμία μου να είμαι ευτυχισμένος, τότε θα πρέπει να αποδώσω αξία και στη δική του επιθυμία». Είναι το πρώτο βήμα για να συνειδητοποιήσω ότι ως ανθρώπινο ον συνδέομαι με ένα άλλο ανθρώπινο ον, το οποίο οπωσδήποτε αξίζει τον σεβασμό. Στη συνέχεια θα πρέπει να καλλιεργήσουμε την αλτρουιστική αγάπη. Αρχίστε με κάποιον που αγαπάτε: το παιδί σας, τον γάτο σας, τον σύντροφό σας… Φέρτε τον στον νου σας και αφήστε να κατακλύσει το πνεύμα σας ένα κύμα αγάπης για κείνον. Επαναλάβετε αυτή την άσκηση για 20΄ κάθε μέρα. Μετά από ένα μήνα, θα έχετε αρχίσει να αλλάζετε και όταν βρεθείτε αντιμέτωπος με μια δύσκολη κατάσταση, αυτή η καινούρια δεξιότητα θα σας έρθει εύκολα στο μυαλό. Οι μελέτες πάνω στην πλαστικότητα των νευρώνων αναφέρουν δομικές και λειτουργικές τροποποιήσεις στον εγκέφαλο όσων κάνουν διαλογισμό: οχτώ εβδομάδες με τρεις μήνες αλτρουιστικού διαλογισμού μισή ώρα τη μέρα επιφέρουν ήδη σημαντικές αλλαγές, όπως π.χ. ως προς την εκδήλωση άγχους, την ανακύκλωση σκέψεων και την κατάθλιψη.

 

4ioulios.jpg

 

Psychologies: Σ’ έναν κόσμο που εκθειάζει τις αντίθετες αξίες, έχει σημασία το να γίνει κάποιος περισσότερο αλτρουιστής;

Matthieu Ricard: Ας είμαστε ειλικρινείς: δεν πρόκειται οι κυβερνήσεις από τη μια μέρα στην άλλη να διακηρύξουν τη σημασία του να γίνουμε αλτρουιστές! Οι πολιτιστικές αλλαγές γίνονται πρώτα από τον λαό. Πιστεύω στο φαινόμενο «σταγόνες βροχής»: είναι μερικές στάλες πάνω σ’ ένα πεζοδρόμιο, στις οποίες προστίθενται κι άλλες και τελικά σχηματίζεται ένας νερόλακκος, και σύντομα όλο το πεζοδρόμιο είναι υγρό. Είναι οι ΜΚΟ**, οι άνθρωποι που διατηρούν κοινωνικούς δεσμούς, καθώς επίσης και κάποιοι πνευματικοί ταγοί που δημιουργούν σημεία καμπής. Και, εν συνεχεία, μπαίνει στο παιχνίδι και η φυσική μας τάση για μίμηση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αλλάζουν οι πολιτισμοί.

 

5ioulios.jpg

 

Psychologies: Παρ’ όλα αυτά, μπορεί ο άνθρωπος να γίνει καλύτερος;

Matthieu Ricard: Ο φιλόσοφος Αντρέ Κοντ-Σπονβίλ λέει ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν είναι καλύτερος από τον Αριστοτέλη και ότι μόνο οι κοινωνίες αλλάζουν. Με επιστημονικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι ο Αριστοτέλης κι εμείς έχουμε τα ίδια γονίδια. Αυτό είναι αλήθεια: πρέπει να περάσουν 50.000 χρόνια για να αλλάξουν. Αλλά, χάρη στις εργασίες της επιγενετικής, γνωρίζουμε ότι, σε αυτό το σταθερό πλάνο, κάποια γονίδια εκφράζονται, άλλα όχι, και ότι αυτά που δεν εκφράστηκαν στη διάρκεια ολόκληρων γενεών μπορούν να το κάνουν ξαφνικά κάτω από την επίδραση μιας εξωγενούς διέγερσης. Αντίστοιχα, η πλαστικότητα των νευρώνων καταδεικνύει ότι η παθητική έκθεση σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον έχει αντίκτυπο πάνω στη μορφολογία τους εγκεφάλου μας. Δε θα είμαστε, λοιπόν, ίδιοι αν μεγαλώνουμε σε έναν πολιτισμό που εκθειάζει τον αλτρουισμό, ακόμα κι αν τα γονίδιά μας είναι ακριβώς ίδια με εκείνα του Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν υπέρ της δουλείας! Ωστόσο, δεν πρέπει να περιμένουμε να αλλάξει ο κόσμος για να αλλάξουμε κι εμείς, Όπως λέει και ο Δαλάι-Λάμα: «Δεν μπορεί να υπάρξει εξωτερικός αφοπλισμός, αν δεν υπάρξει εσωτερικός αφοπλισμός».

* Βουδιστής μοναχός, Δρ. Γενετικής, Συγγραφέας, Μεταφραστής, Φωτογράφος
** Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις

Πηγή: www.psychologies.com

Μετάφραση – Επιμέλεια: Κυριακή Κάσση (Εκπαιδευτικός – Μεταφράστρια)
________________________________________________________________________
Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε την ομιλία του Matthieu Ricard με θέμα «Οι συνήθειες της ευτυχίας» στο παρακάτω link:
https://www.ted.com/talks/matthieu_ricard_on_the_habits_of_happiness?language=el
(με επιλογή υποτίτλων)

 
“BLUE WHALE CHALLENGE” Εκτύπωση E-mail

Θα πρέπει να μας ανησυχεί αυτό το διαδικτυακό παιχνίδι που ωθεί τους εφήβους στην αυτοκτονία;

1.jpg

«Η πρόκληση της μπλε φάλαινας»: η ποιητική ονομασία ενός διαδικτυακού ‘παιχνιδιού’ προκλήσεων με τραγικές συνέπειες. Ας επιχειρήσουμε μία προσέγγιση.

Εδώ και κάποιες εβδομάδες, αυτές οι τρεις λέξεις κυκλοφορούν από στόμα σε στόμα: blue whale challenge. Για την «πρόκληση της μπλε φάλαινας» κάνουμε κυρίως εικασίες […]. Ξεκίνησε από τη Ρωσία, στο κοινωνικό δίκτυο VKontakte, το οποίο τυγχάνει να έχει τους περισσότερους Ρώσους, καθώς και Λευκορώσους, χρήστες. Τρεις άνδρες είναι οι «εμπνευστές» του «παιχνιδιού»: οι Philipp Liss, More Kitov et Philippe Boudeïkine, και η ονομασία του έχει να κάνει με τον θρύλο που θέλει οι φάλαινες που ξεβράζονται στις παραλίες να έχουν αυτοκτονικές τάσεις… Στην πράξη, όμως, η νοσηρότητα της πρόκλησης είναι εντελώς πραγματική: 50 μέρες με 50 διαφορετικές δοκιμασίες, που καλύπτουν ένα φάσμα που ξεκινά από την αυτοταπείνωση και φτάνει μέχρι την αυτοκτονία. Μήπως, όμως, ο θάνατος έχει γίνει το ύστατο μέσο για να προκαλέσει αυτή η γενιά των μονίμως συνδεδεμένων στο ίντερνετ έφηβων την προσοχή;

«Ο τελικός σκοπός; Να αποδείξουν ότι είναι ικανοί να βάλουν τέλος στη ζωή τους.»

«Ο έφηβος δέχεται την πρόκληση των 50 δοκιμασιών. Καθώς εξελίσσεται το παιχνίδι, οι δοκιμασίες γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες, και ο έφηβος καλείται να αποδείξει ότι δε φοβάται τον θάνατο. Η δοκιμασία της 50ής ημέρας είναι είτε να πέσει από μια στέγη είτε να πέσει στις γραμμές ενός τρένου», μας λέει η Justine Atlan, πρόεδρος του οργανισμού πρόληψης διαδικτυακών κινδύνων και προστασίας των παιδιών (e-Enfance). Όντας μία ελικοειδής πορεία θανάτου, απόλυτα προσαρμοσμένη στον τρόπο αλυσιδωτής μετάδοσης της πρόκλησης – τρόπο εκδημοκρατισμένο στα chat rooms και τις βιντεο-πλατφόρμες –, αυτό το φαινόμενο εκμεταλλεύεται τη σαγήνη που ασκεί η αυτοκαταστροφή στους εφήβους. Υπαγορευμένες από έναν «κηδεμόνα» ή «καθοδηγητή», οι δοκιμασίες έχουν όλες να κάνουν με το ίδιο μακάβριο φαντασιακό: οι έφηβοι καλούνται να αυτοακρωτηριάσουν τα χείλη τους, να σταματήσουν την επικοινωνία με κάποιον, να αυτοχαστουκιστούν, να χαρακώσουν τα χέρια και τα πόδια τους, να σχεδιάσουν –με αίμα– πάνω σε κάποιο σημείο του σώματός τους μία φάλαινα… Και, επιπλέον, πρέπει να φροντίσουν ώστε οι αποδείξεις με εικόνες να αναρτηθούν στο διαδίκτυο, με το hashtag #bluewhalechallenge.

 

2.jpg

 

[…] Το blue whale challenge είναι πάνω απ’ όλα μία ξεκάθαρη άσκηση πνευματικής χειραγώγησης, η οποία βασίζεται στη σχέση κυριαρχίας μεταξύ αυτών που δέχονται την πρόκληση και των «καθοδηγητών» τους – οι οποίοι έχουν τα υποψήφια θύματα του χεριού τους.

Ο πρώτος εξ αυτών των «καθοδηγητών», ο Philippe Boudeikeine, είναι ένα αγόρι 22 ετών που τον Νοέμβριο 2016 είχε συλληφθεί για προτροπή σε αυτοκτονία. Σύμφωνα με τις κατηγορίες, είχε ωθήσει τουλάχιστον 15 εφήβους στην αυτοκτονία μέσω του ρωσικού κοινωνικού δικτύου. Κατά την προανάκριση, δήλωσε με τον πιο φυσικό τρόπο ότι «είχ[ε] εξηγήσει σε κάποιους γιατί ήταν προτιμότερο να πεθάνουν. Τίποτα παραπάνω. Δική τους ήταν η απόφαση, κανείς δεν τους ανάγκασε». Το προφίλ του λέει πολλά για τις λεπτομέρειες του blue whale challenge: είναι φοιτητής ψυχολογίας. Ο τηλεοπτικός σταθμός France 3 Régions υπογραμμίζει ότι αυτού του είδους οι «καθοδηγητές», ανώνυμοι και πανταχού παρόντες στο δίκτυο VKontacte, είναι εκείνοι που πραγματικά κινούν τα νήματα: «Δίνουν οδηγίες σε καθημερινή βάση, απειλώντας ότι θα σκοτώσουν οι ίδιοι τους συμμετέχοντες που δε θα υπακούσουν […]. Αρκεί να πληκτρολογήσει κανείς‘Blue Whale’ και θα βρει δεκάδες υποψηφίους […]. Πέσαμε πάνω στην αγγελία ενός άντρα που διατεινόταν ότι είναι «κηδεμόνας». Αφού ρώτησε την ηλικία, το φύλο και τον τόπο κατοικίας μας […], μας απάντησε ότι θα μπορούσε να μας καθοδηγήσει στο παιχνίδι με την προϋπόθεση να του στείλουμε μια φωτογραφία μας και ένα βίντεο».

 

3.jpg

 

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η μπλε φάλαινα κατέκλυσε τον ωκεανό των κοινωνικο-ψηφιακών δικτύων. Εκμεταλλευόμενη την ενόρμηση θανάτου των υποψηφίων θυμάτων, διαδέχεται με τη σειρά της μια πληθώρα άλλων διαδικτυακών προκλήσεων, όπως, π.χ., εκείνη του «Neknomination*», που επιβάλλει στους εφήβους να καταναλώσουν μπροστά στην κάμερα όσο το δυνατόν περισσότερο αλκοόλ, πολλές φορές μέχρι λιποθυμίας. Ο υψηλός βαθμός επικινδυνότητας αυτού του «παιχνιδιού» μας θυμίζει και ένα ακόμα: το σατανικό «Fire challenge», ένα «ανόητο παιχνίδι φετίχ» των αμερικανών φοιτητών που τους έλκουν οι δυνατές συγκινήσεις… Ο στόχος είναι απλός: οι συμμετέχοντες καλούνται να περιλουστούν με εύφλεκτες ουσίες και μετά να βάλουν φωτιά. Τέλος, αυτή τους η επιθυμία να αποτραβηχτούν από τον κόσμο θυμίζει και το «Παιχνίδι των 72 ωρών», του οποίου στόχος είναι η εξαφάνιση του συμμετέχοντα για 2 ή 3 μέρες χωρίς να ειδοποιήσει τους οικείους του, προκειμένου να προκαλέσει την προσοχή.

[…] Το blue whale challenge καθιστά κοινότοπο τον διαδικτυακό εκφοβισμό […]. Όπως σημειώνει ο ψυχίατρος Frédéric Kochman, «Υπολογίζεται ότι το 10% των γυμνασιόπαιδων είναι θύματα μπούλινγκ […]. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν ένα ισχυρό αντηχείο για τους νέους, με μηνύματα του τύπου: “Δε σου μένει παρά ν’ αυτοκτονήσεις! Στα τσακίδια!” Ο έφηβος βιώνει μια μαζική, απόλυτη ταπείνωση, και θέλει να πεθάνει».

 

4.jpg

Όμως, τις τελευταίες εβδομάδες, οι καλοπροαίρετοι χρήστες του διαδικτύου αποφάσισαν να αντιστρέψουν αυτή την «τυποποίηση» της αυτοκτονίας. Στη θέση της, προτείνουν το Pink Whale Challenge (=Πρόκληση της ροζ φάλαινας). Πρόκειται για μια αντίστροφη πρόκληση: η εποικοδομητική συμβουλή αντικαθιστά την αυτοκαταστροφή. Εδώ και κει, οι χρήστες του twitter δέχονται την «πρόκληση» να αρχίσουν χορτοφαγία, να ξαναβρούν τη ευχαρίστηση της προσφοράς και να χαίρονται καθημερινά τη ζωή τους. Το σλόγκαν «Να είστε ευτυχισμένοι» είναι μία πρόταση. Ούτε εντολή ούτε απειλή […].

 

Clément Arbrun
Δημοσιογράφος

*από την αγγλική έκφραση to neck one’s drink= πίνω το ποτό μου μονορούφι [Σ.τ.Μ]

______________________________________________________________

Πηγή: http://www.lesinrocks.com
Μετάφραση – Επιμέλεια: Κυριακή Κάσση (Εκπαιδευτικός – Μεταφράστρια)

 
«ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος»

Σελίδα 1 από 14

        

Online Επισκέπτες

Έχουμε 60 επισκέπτες συνδεδεμένους